Yunus Emre Sözleri

Yunus Emre ünlü halk ozanlarımızdan’dır. Bizde Yunus Emre’nin birbirinden güzel ve anlamlı sözlerini sizler için bir araya getirmeye çalıştık.

Eğer, ilerde bir gün “keşke” demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını. Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz. Dağa düşer kül eyler, gönüllere yol eyler, sultanları kul eyler, hikmetli nesnedir aşk. Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor? Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

  • Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olurmuş.
  • Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.
  • Ele geleni yersin. Dile geleni dersin. Böyle dervişlik dursun. Sen derviş olamazsın.
  • Dervişlik dedikleri, hırka ile taç değil. Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.
  • Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder.
  • Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.
  • Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz.
  • Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar. Aşka münkir ademi bu meydandan sürmüşler.
  • Yunus sözi âlimden, zinhar olma zalimden, korkadurın ölümden, cümle doğan ölmüştür.
  • Bir kez gönül yıktın ise, Bu kıldığın namaz değil. Yetmiş iki millet dahi Elin ‘yüzün’ yumaz değil.
  • Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.
  • Ben sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.
  • Aşıklar ölmez, ölen hayvan imiş.
  • Cümleler doğrudur sen doğru isen. Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.
  • Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.
  • Bu dünyaya inanma, vefasın bulam sanma. Ömrün veren ziyana, çoğu pişman içinde.
  • Cennet cennet dedikleri, birkaç köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni…
  • Dört kitabın manasını okudum tahsil ettim. Aşka gelince gördüm, bir uzun hece imiş.
  • Eğer bir mümin’in kalbin kırarsan hakka eylediğin secde değildir.
  • Nefstir seni yola koyan. Yolda kalır nefse uyan.
  • Söze târîh yedi yüz yediydi, Yunus cânı bu yolda fidîyidi.
  • Tehî görmen kimseyi hiç kimsene boş değil, eksiklik ile nazar erenlere hoş değil.
  • İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendini bilmezsen, bu nice okumaktır.
  • Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder
  • Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.
  • Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.
  • Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.
  • Benlik davasını bırak, muhabbetten olma ırak, sevgi ile dolsun yürek, hoşgörülü olmaya bak…
  • Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.
  • Ana rahminden geldik pazara, bir kefen aldık döndük mezara.
  • Ya Rabbena hayreyle, Muhammed’e yâr eyle, Kabrimizi nur eyle, Kabre vardığım gece.
  • Ölümden ne korkarsın, korkma ebedi varsın.
  • Dünya yalan kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada bakî kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.
  • Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi vardır…
  • Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül yahut diken. Ya hayattır yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.
  • ZuIüm iIe abad oIanın akıbeti berbad oIur.
  • Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir, gönüIIer yapmaya geIdik.
  • Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.
  • Bir kez gönüI yıktın ise bu kıIdığın namaz değiI, yetmiş iki miIIet dahi eIin, yüzün, yumaz değiI.
  • Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanma ki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Her şeyin bir vakti vardır.
  • Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.
  • Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?
  • Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.
  • Elif okuduk ötürü, pazar eyledik götürü, Yaratılmışı hoş gördük, Yaratandan ötürü.
  • Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.
  • Eğer hor eğer hürmet Kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı Yemeğe kim gelir.
  • Mansur’um, uş dâra geldim, Yusuf’um, pazara geldim. Aslanım, şikâra geldim, velâkin yatağım orda.
  • Dağlar nice yüksek ise, yol anın üstünden geçer.
  • Bu dünyaya gelen gider. Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?
  • Ey Yunus Hakk’ı bilen söylemez hergiz yalan,ikilik ile gelen doğru yol bulmuş değil.
Bu Yazıyı Paylaş! Google+!

Kategori: Eğitim - 215 viewsYorum Yazın

Selçuk Gönültaş

DMCA.com Protection Status